Mijn Liefste Teun,

Mijn liefste Teun,

Met meer dan veertig geënsceneerde foto’s, originele dagboekfragmenten en een zeldzaam persoonlijk perspectief geeft de fotoserie ‘Mijn liefste Teun,’ een indringend inkijkje in het dagelijks leven in het Japanse vrouwenkamp Tjideng in voormalig Nederlands-Indië. De serie is gebaseerd op het verhaal van Tahné’s grootmoeder, Pieta Kleijn, die tijdens de internering beviel van haar eerste kind, Ton. In het kamp, dat bekend stond om de erbarmelijke omstandigheden, groeide de baby op zonder medische zorg, met te weinig voedsel, en onder constant toezicht van de Japanse bezetter.

Tussen angst en overlevingsdrang schreef Pieta met gevaar voor eigen leven twee dagboeken en een babyboek, om haar man – die niets wist van het bestaan van zijn zoon – deelgenoot te maken van het jonge leven dat zonder hem begon. “Mijn oma was geen held, geen verzetsvrouw. Ze was een jonge moeder die probeerde te overleven.” Zegt Tahné Kleijn. “Maar juist in haar kwetsbaarheid en eerlijkheid schuilt de kracht van dit verhaal. Met Mijn Liefste Teun wil ik het zwijgen doorbreken waar zovelen met een geschiedenis in Indonesië mee zijn opgegroeid.”

De fotoserie maakt de verhalen uit het vrouwenkamp tastbaar en invoelbaar, door een combinatie van historisch onderzoek, persoonlijke familiearchieven en zorgvuldig gestileerde fotografie. Het resultaat is een indrukwekkende visuele vertelling waarin het verleden en heden in elkaar overlopen. Kleijn is daarbij niet alleen de fotograaf, maar vertolkt ook samen met haar twee kinderen de hoofdrollen in de serie.