Gallery Viewer: Het atelier van Esmee Seebregts

“Je werk draait volledig om kleur, hiervoor deed je onderzoek naar de betekenis van kleur. Hoe pakte je dat aan en welke inzichten hebben je het meest verrast?

Kleur heeft mij leren kijken naar de manier waarop we onze zintuigelijke ervaringen beoordelen en ordenen, naar onze vaak onuitgesproken denkgewoonten, voorkeuren en culturele vooroordelen. Dat laatste was een verrassend inzicht voor mij en is van grote invloed geweest op mijn praktijk. Dit werd mij duidelijk na het lezen van het boek Chromophobia van David Batchelor. Hij beschrijft hoe kleur sinds de oudheid in het Westen wordt gemarginaliseerd en als minderwaardig wordt weggezet. Dat begon met Aristoteles, die in zijn boek Poëtica de tegenstelling tussen lijn en kleur in de schilderkunst introduceerde. De lijn werd geassocieerd met het heldere, rationele, waarachtige en mannelijke, terwijl kleur werd geassocieerd met het veranderlijke, – en daardoor minder waarachtige – het emotionele, oppervlakkige en het vrouwelijke. In deze ogenschijnlijk ongevaarlijke tegenstelling tussen lijn en kleur, gaan vele andere tegenstellingen verscholen die verre van onschuldig zijn. Dat hoor je bijvoorbeeld in dit stukje tekst van de Franse kunsttheoreticus Charles Blanc, uit 1860: “De vereniging van lijn en kleur is nodig in de schilderkunst, net zoals de hereniging van man en vrouw nodig is om de mensheid voort te brengen, maar de lijn moet zijn overwicht behouden over kleur. Anders snelt de schilderkunst zijn ondergang tegemoet: het zal door kleur vallen net zoals de mensheid viel door Eva.” Misschien is het grootste inzicht toch wel het besef dat we via kleur iets over onszelf te weten kunnen komen.”