“Op het landgoed Twickel bij Delden heeft Museum More een derde vestiging geopend. Daar is de eigen collectie schilderijen van Jan Mankes (1889-1920) geland, maar worden ook hedendaagse geestverwanten getoond. ‘Dit is de perfecte plek voor verstilde kunst.'”

“Esmee Seebregts benadert het fenomeen kleur vanuit verschillende invalshoeken. De afgelopen jaren deed ze onderzoek naar de zintuiglijke en geestelijke eigenschappen van kleur. Zo sprong ze in een zwembad met violet pigment aan haar lichaam vastgeplakt om de sensationele lichamelijke ervaring van het paars in het blauwe chloorwater te ondergaan. En met ei-tempera op paneel gaf ze muziekpartituren een fysieke verbeelding.

In haar solotentoonstelling in Studio Seine onderzoekt ze nu een derde aspect: de culturele associaties van kleur. Welke vooroordelen en cultureel bepaalde ideeën kleven er aan kleuren? Dat is de hamvraag in een serie nieuwe schilderijen en sculpturen die Seebregts voor het eerst deelt met het publiek.”

“Glashelder en toch enigmatisch is het enorme – 10 meter hoge! – zelfportret van Lise Sore. De kunstenaar houdt de handen onder de kin gevouwen alsof het hoofd op een sokkel staat, de blik zweeft ergens tussen verbazing en geamuseerdheid.”

Lise Lou Sore maakt zelfportretten. Daarop zie je geen gezicht in serene rust, zoals gebruikelijk, maar heftige, rauwe emoties. Sore maakt je deelgenoot van uiterst kwetsbare ervaringen. Het formaat doet de rest. Sore tekent zichzelf op metershoge kaasdoeken, vaak liggend ineengedoken met handen over de oren of de ogend dichtgeknepen. De emotie is haast tastbaar aanwezig.

Sore maakt hun metershoge zelfportretten op kaasdoek, een medium dat volgens hen goed aansluit op de vluchtigheid van deze emoties. Ook contrasteert de zachte, fluïde uitstraling mooi met de intensiteit van de tekeningen.

Veel van Sores werk is terug te voeren op hun vroegste jeugd, die hen doorbracht in het West-Afrikaanse Niger. De overgang naar Nederland omschrijft Sore als een shock. De emoties van verlies en aanpassing zijn dan ook een terugkerend thema in hun werk. ‘In Afrika draait het veel meer om gezamenlijkheid en zorg voor elkaar, terwijl hier in het Westen de nadruk ligt op individuele prestaties. Die tegenstelling heeft me altijd gefascineerd en vormt de basis voor mijn analyse van emoties: wat betekenen ze en hoe vind ik mijn plek daarin?’